HAKKARİ / YÜKSEKOVA — Stratejik derinliği, çetin coğrafi koşulları ve yıllardır süregelen güvenlik dinamikleriyle Türkiye’nin sınır hattı, modern askerlik tarihinin en sıra dışı operasyonlarından birine sahne oldu. Hakkari’nin sarp dağlarında, Cilo Dağları’nın eteklerine kurulan ve dış dünyadan tamamen kopuk görünen bir dağ köyünde yürütülen 8 aylık istihbarat faaliyeti, terör örgütünün bölgedeki lojistik ve komuta kademesine vurulan en ağır darbe olarak kayıtlara geçti.

Kod adı “Hayalet” olan Genelkurmay Özel Kuvvetler Komutanlığı’na bağlı kıdemli bir yüzbaşı, paslı bir kamyonet, kirli bir tulum ve sıradan bir hurda toplayıcı maskesi altında yürüttüğü köstebek faaliyetiyle, bölgedeki terör yapılanmasını kökünden söktü. Uzman savunma analistlerinin “modern istihbarat harp sanatının kusursuz bir örneği” olarak nitelendirdiği bu operasyon, Türk askeri zekasının ve sabrının en somut kanıtlarından biri oldu.

Ocak ayının dondurucu ayazının Hakkari’nin güneyindeki bu kuş uçmaz, kervan geçmez mezralarda kemikleri sızlatan soğuğu estirdiği günlerde, bölgenin demografik yapısı büyük ölçüde değişmişti. Gençlerin iş bulmak amacıyla batıdaki şehirlere göç etmesiyle köylerde sadece hayvancılıkla uğraşan yaşlılar ve son zamanlarda artış gösteren şüpheli yabancı simalar kalmıştı.

Sınır hattına kuş uçuşu yalnızca yedi kilometre mesafede bulunan ve derin vadilerle çevrili olan bu stratejik köy, PKK’nın Irak sınırından içeriye lojistik destek sağladığı, silah ve mühimmat sevkiyatını yönettiği ana üs konumundaydı. Yaklaşık kırk haneli köyün kış aylarında on beş haneye düşmesi, boş kalan taş evleri ve ahırları, sınırın öte yanından gelen silahlı gruplar için mükemmel birer bekleme noktası haline getiriyordu.

Bu ağın başında ise dışarıdan bakıldığında hayırsever bir esnaf, köyün bakkalını ve kahvehanesini işleten ellili yaşlarda, göbekli ve her daim tespih çeken Cemal Ağ bulunuyordu. Devletle iyi geçiniyormuş gibi görünün bu kurnaz figür, ideolojik saplantıları nedeniyle köydeki tüm nüfuzunu terör örgütüne adamış, devletin yoksul vatandaşlar için gönderdiği yardım kömürlerini bile örgüte aktaracak kadar gözü dönmüş bir lojistik sorumlusuydu.

İşte bu karanlık ağın ortasına düşen isim, Genelkurmay Özel Kuvvetler Komutanlığı’na bağlı seçkin bir istihbarat subayı olan Yüzbaşı Yusuf Demir’di. On dörttür üniforma giyen, Eğirdir Dağ Komando Okulu’ndaki birinciliğinin ardından Özel Kuvvetler’e katılan ve Kuzey Irak’ta Kandil ile Zap bölgelerinde sayısız kritik operasyona imza atan Yusuf, ileri seviye patlayıcı uzmanlığı, elektronik harp bilgisi ve yerel dilleri konuşma yeteneğiyle bu görev için biçilmiş kaftandı.

Ancak sahadaki en büyük silahı, kökleri çocukluğuna dayanan teknik geçmişiydi. Sivas’ın Divriği ilçesinde demir madenlerinin bulunduğu bir kasabada, sanayide usta bir babanın yanında büyüyen Yusuf; çocukluğunu motor yağları, dişli çarklar ve kaynak dumanı arasında geçirmişti. Bir motorun sesinden arızasını anlamayı, hurdadan işe yarar parça çıkarmayı daha o yaşlarda öğrenmişti.

Bölgede köylülerin gözünde ekmeğinin peşinde koşan, paslanmış mavi kamyonetiyle köy köy dolaşıp hurda toplayan ve bozulmuş tarım aletlerini tamir eden “gariban bir esnaf” portresi çiziyordu. Kirli tulumu, yağlı elleri, dağınık saçları ve sürekli öksürmesi onu şüphe çekmeyecek kadar sıradan kılıyordu. Nasır tutmuş parmakları ağır metal parçalarını kaldırırken titremez; kamyonetinin kasasındaki alet çantası, kaynak makinesi ve yedek parçalar onu dağ köyleri için vazgeçilmez kılarken, aynı zamanda devletin en gizli istihbarat ağının taşıyıcısı oluyordu.

Yusuf, bu tehlikeli oyunu sekiz ay boyunca büyük bir soğukkanlılıkla sürdürdü. Köye her geldiğinde Cemal’in kahvehanesinde çay içer, köylülerin bozulan traktörlerini ve su motorlarını tamir ederdi. Karşılığında para yerine bazen peynir, bazen yün alırdı. Bu gariban ve zararsız hali Cemal’in dikkatini çekmiş, ancak şüphelenmesine asla neden olmamıştı.

Kahvehane köşelerinde pineklerken Yusuf, örgütün dağ kadrosunun kış üstlenmesi için hazırlanan erzak listelerini, hangi geceler katır seslerinin duyulduğunu, hangi patikalarda taze ayak izlerinin olduğunu ve Cemal’in kimlerle fısıldaşarak konuştuğunu hafızasına kazıyordu. Köyde kendisine yakınlık gösteren kimsesiz Çoban Ali Dayı’dan dağdaki gizli geçiş noktaları hakkında ipuçları alıyor, tüm bu bilgileri sanki köyün sıradan dedikodularını dinliyormuş gibi umursamaz bir tavırla kaydediyordu.

Ekim ayının ortalarında Cemal Ağ, Yusuf’la olan mesafesini daralttı. Örgütün kullandığı telsiz cihazlarının ve jeneratörlerin bakımı için güvenilir birine ihtiyaç duyduğundan, Yusuf’u yayladaki evin elektrik işleri için görevlendirdi. Yusuf’un başını öne eğerek söylediği “Ağam, elimizden geleni yaparız, ekmek parası” cevabı, Cemal’in güvenini tamamen perçinledi.

Kasım ayı geldiğinde Cemal Ağ, Yusuf’u asıl sınavına soktu. Gece yarısı köyün üst tarafındaki mağaralar bölgesine kış üstlenmesi için sınırdan geçirilen ağır silahlar ve tıbbi ekipmanların taşınması gerekiyordu. Yusuf bu anın aylardır beklediği fırsat olduğunu biliyordu. “Ağam yükün ne olduğu beni ilgilendirmez, ben alacağım paraya bakarım” diyerek kurye rolünü üstlendi. Sınır hattından gelen militanlarla buluşma noktalarını, gizli depoları ve yerel işbirlikçilerin tam listesini kafasına not etti.

Kasım ayının sonlarında ilk ciddi operasyon için düğmeye basıldı. On beş kişilik bir terörist grubu, Yusuf’un bizzat tamir ettiği jeneratörün bulunduğu mağarada toplanacaktı. Yusuf, jeneratörün parçasının değişmesi gerektiği bahanesiyle mağaraya girip içerideki mevcudu ve silah durumunu gözlemledi. Güvenli bölgeye geçtiğinde uydu telefonuyla koordinatları Özel Kuvvetler Harekât Merkezi’ne iletti.

O gece mağaraya yapılan hava destekli nokta operasyonunda terörist grubu neye uğradığını şaşırdı; mağara girişleri kapatılarak grup tamamen etkisiz hale getirildi. Cemal ve diğerleri, bu baskının bir ihbar sonucu değil, İHA ve SİHA’ların tespitiyle gerçekleştiğini zannediyordu.

Aralık ayının ortasında kar yolları kapatmak üzereyken, örgütün Botan saha sorumlusu olarak bilinen kırmızı listede aranan “Ferhat Kod” adlı üst düzey terörist ve korumaları yoğun kar yağışı nedeniyle sınırı geçememiş ve köyde sıkışıp kalmıştı. Paniğe kapılan Cemal Ağ, Yusuf’u acilen çağırarak bu çok önemli misafirleri aşağıdaki ana yola kadar indirmesini istedi. Yusuf’un pazarlıkçı esnaf rolünü sürdürerek fırtına şartlarını öne sürmesi ve yüksek ücret talep etmesi, Cemal’i ikna etti. Yusuf, bu sevkiyatın sıradan bir lojistik işi değil, örgütün beyin takımına vurulacak ölümcül bir darbe şansı olduğunu çok iyi biliyordu.

Teröristler, köyün en korunaklı evi olan Cemal’in kendi evinde saklanıyordu. Yusuf yola çıkmadan önce kamyonetinin motorunu kontrol etme bahanesiyle kaputu açtı ve özel vericisini aktif hale getirdi. Bu sinyal, bölgedeki JÖH (Jandarma Özel Harekat) ve Özel Kuvvetler timleri için “Hedef burada, operasyonu başlatın” emriydi.

Fırtınının görüş mesafesini sıfıra indirdiği, kar yağışının helikopter seslerini bastırdığı gece yarısı saat 03:00 sularında operasyon düğmesine basıldı. Bordo Bereliler ve JÖH timleri, gece görüş dürbünleri ve termal kameralarla köyü sessizce sardı. Cemal’in evinin çatısına inen timler, kapı ve pencereleri eş zamanlı olarak patlattı. Ferhat Kod, yatağının altındaki silahına uzanmaya çalışırken etkisiz hale getirildi; korumalar şok bombalarıyla sersemletilerek kıskıvrak yakalandı.

Evinin salonunda elleri arkadan kelepçelenmiş halde yere yatırılan Cemal Ağ, gözlerini kaldırdığında tanıdık bir yüz aradı ve o yüzü gördü. Kapıdan içeri tam teçhizatlı askerlerin arasında, yüzündeki kömür karısı ve yağ lekeleri hâlâ duran, ancak duruşu dik, bakışları keskin ve elinde piyade tüfeği olan o pasaklı tamirci Yusuf girdi.

Yusuf, Cemal’in yanına çömelerek buz gibi bir sesle, “Ağam kamyonet hazır, zincirleri taktım ama yolculuk sandığın yere değil” dedi. Gözleri dehşetle büyüyen Cemal, aylardır emirler yağdırdığı, hamallık yaptırıp hor gördüğü o gariban tamircinin aslında devletin ta kendisi olduğunu anladı. Boğuk bir sesle, “Sen… sen o hurdacısın” diyebildi.

Yusuf hafifçe gülümseyerek cevabı yapıştırdı:

Şafak sökerken köyden konvoy halinde ayrılan araçlarda sadece Cemal ve örgüt liderleri değil; köydeki muhtar azası, sahte rapor düzenleyen sağlıkçı ve gözcülük yapan gençler de kelepçelenmişti. Yüzbaşı Yusuf Demir’in sekiz aylık titiz istihbarat çalışması, örgütün bölgedeki yapılanmasını kökünden kazımıştı. Ele geçirilen dijital veriler ve dokümanlar, PKK’nın İran ve Irak bağlantılarını deşifre ederek şehir yapılanmalarına uzanan yeni bir operasyon dalgasını tetikledi.

Operasyon sonrası helikopter pistinde Tugay Komutanı Tuğgeneral’e tekmil veren Yusuf, üzerindeki o kirli tulumu hâlâ çıkarmamıştı. Komutanın omzuna koyduğu el eşliğinde dile getirdiği “Komutanım, biz o dağlarda yalnız değiliz; şehitlerimizin ruhu ve milletimizin duası yanımızdaydı” sözleri, Türk askerinin sahadaki sarsılmaz iradesini özetliyordu.

Bu operasyon bölgede bir dönüm noktası oldu. Terör örgütü artık en güvendiği yerel unsurlara bile şüpheyle bakmaya başlarken, “Hurmacı Yüzbaşı” efsanesi dilden dile dolaşarak Türk milletinin hafızasına kazındı. Vatan savunmasının sadece kışlalarda ve üniformalarla değil, gerektiğinde en sessiz ve en sıradan görünen anlarda, en derin maskelerin arkasında bile büyük bir fedakarlıkla yürütülebileceği bir kez daha tüm dünyaya kanıtlanmış oldu.

https://www.youtube.com/watch?v=A2J-cctNsrE